De Tube School on Tour

Facebook
Twitter
LinkedIn
Mensen vragen mij wat de trend gaat worden van 2018. Waarom ze me dat vragen? Ik denk dat mensen mij bepaalde eigenschappen toedichten omdat ik me begeef op een platform waar veel jongeren actief op zijn. En omdat ik nu eenmaal niet in de toekomst kan kijken, gebruik ik de vraag altijd voor een stukje zelfpromotie.
2018? Dat wordt het jaar van De Tube School!

3H model, Bas van Teylingen, De Tube School, Dylan Haegens, Google 3H, Hero Content, Hub Content, Hygiene Content, Jeukvogel, OCC, Online Cookie Collective, online video, Teylingen, YouTubeDe Tube School?
YouTuber, het is beroep nummer twee als je jongeren vraagt wat ze later willen worden. En heel veel kinderen proberen het ook, met zeer wisselend resultaat. Logisch, want wie vertelt ze wat de valkuilen zijn? Wat de regels van YouTube zijn en hoe je je online netjes gedraagt? Eind 2016 heb ik daarom de De Tube School opgericht en met succes. Ik zie het als mijn missie om zoveel mogelijk mensen te informeren over YouTube. Wat is het? Wat kun je ermee? Waarom is het zo populair? Wat zijn de gevaren? Waar moet je als maker en gebruiker op letten? Kinderen tussen de tien en zeventien jaar krijgen sindsdien op een echte school, in een echt klaslokaal les van ervaren en succesvolle YouTubers en leren op die manier een aantal belangrijke dingen over YouTube:

  • Autonome creativiteit
  • Ethiek / Digitaal DNA
  • Van idee tot upload

Het initiatief kreeg landelijke aandacht en is door veel mensen omarmd. De HEMA kwam zelfs met een tijdelijke spin-off in hun winkels. De Tube School is de enige plek in Nederland waar je op een professionele manier les krijgt over YouTube. Een leuke bijkomstigheid is dat we hiermee een brug slaan tussen volwassenen en jongeren. Zo merkte ik tijdens een lezing van De Tube School op de Kamer van Koophandel startersdag dat een aantal kinderen op de eerste rij hun ouders had meegenomen in de hoop dat ze niet elke avond tijdens het eten aan hun ouders moesten blijven uitleggen wat YouTube nu eigenlijk is.

Ondertussen geven we ook cursussen aan volwassenen en adviseren we grote merken over YouTube. Zo stond ik afgelopen week op de Vakantiebeurs in Utrecht om de reisindustrie te informeren over de mogelijkheden die ze met YouTube hebben om hun doelgroep te bereiken. Bleek dus dat de helft van de zaal mijn blog van afgelopen dinsdag over Transavia had gelezen…

En omdat we zijn aangesloten bij het netwerk voor Mediawijsheid, onderhouden we goed contact met het Commissariaat voor de Media en een aantal Ministeries, waaronder OCW. De Tube School begint hiermee een instituut te worden en er zijn op dit moment plannen in de maak voor een televisieprogramma over YouTube. Dat gaat een leuk Droste-effect geven! En wat dat is mogen de ouderen dan weer uitleggen aan hun kinderen.

Goed, ik ben dus trots op wat we hebben neergezet. Maar ik zei niet voor niets dat 2018 het jaar van De Tube School gaat worden, want er komt nog veel meer aan. De aanvragen om les te komen geven op lagere- en middelbare scholen en lezingen te geven in bibliotheken door heel Nederland komen wekelijks binnen. Vooralsnog geven we alleen les in Amsterdam, maar wij snappen ook wel dat niet alle jongeren in de hoofdstad wonen. Vorig jaar stonden we met een stand op de DYTG (Dutch YouTube Gathering) in Utrecht. In dat weekend komen zo’n 20.000 jongeren uit het hele land en het leek wel alsof ze allemaal hadden afgesproken om dezelfde vraag te stellen: Waarom moet ik uit Eindhoven, Rotterdam, Emmen, Middelburg of Leeuwarden, helemaal naar Amsterdam voor De Tube School? En er zijn leerlingen die het doen hoor, die ieder weekend vanuit Zeeland komen om onze lessen te volgen. Maar die hebben dan ook wel heel erg leuke ouders. 🙂

Kort verhaal lang, we gaan dus ‘on tour’. On Tour? Ja, we willen iedereen les kunnen geven over YouTube, kinderen en hun ouders, leraren en hun scholen en verder iedereen die vragen heeft over dit platform. In 2018 gaan we op reis door heel Nederland en komen naar theaters, bibliotheken, sporthallen, je kunt het zo gek niet bedenken, er komt zelf een heus zomerkamp! Als Mozes niet naar de berg komt dan komt de berg naar Mozes.

Wie Mozes was? Vraag dat maar aan je ouders!

Dank voor het lezen! Ik vond het leuk om deze week op dagelijkse basis wat te mogen schrijven en ik zie jullie graag terug op mijn YouTube kanaal Jeukvogel of op een ander social media platform. Dus vergeet niet te abonneren en dan zie ik je graag bij een volgende video!

Aardverschuiving?

Facebook
Twitter
LinkedIn

Ik doe mijn best om niet oud te klinken, maar het gaat hard. De sociale revolutie komt met steeds meer initiatieven waardoor je van de ene naar de andere ontwikkeling kan rennen als je daar zin in hebt.

Het gaat zo snel dat je maar weinig tijd hebt om je ergens aan te hechten. Heb je net Netflix, HBO en Videoland in je maandelijkse vaste lasten opgenomen, gaat opeens Disney haar content van Netflix halen om zelf het spelletje te spelen. En waarom ook niet? Het is straks gewoon weer 5 euro per maand erbij en je hebt toegang tot alle content van Disney, Pixar en alles van het net overgenomen 20th Century Fox.

Ook qua muziek gaat het ook alle kanten op. Internationale artiesten als Jay-Z beginnen hun eigen platform (Tidal) en ook in Nederland is er ineens Juke, een streamingdienst van Mediamarkt en Talpa. Maar is er geen sprake van overkill? Zijn we niet op een bepaald moment voldaan en hebben we geen zin meer in een nieuwe app? Ik denk het niet. Mensen willen steeds sneller het nieuwste van het nieuwste. Ik ben opgegroeid met het idee dat iedere 15 jaar een nieuwe generatie opstaat met een eigen identiteit, maar het lijkt inmiddels wel alsof ieder jaar een nieuwe generatie geboren wordt.

3H model, Bas van Teylingen, De Tube School, Disney, Google 3H, HBO, Hero Content, Hub Content, Hygiene Content, Netflix, OCC, Online Cookie Collective, OTT, SVOD, Teylingen, Videoland, VODMensen vragen me wel eens of YouTube niet ook zal worden ingehaald door een ander videoplatform. Dat straks alle jonge hippe mensen op een jong en hip platform hun jonge en hippe dingen aan het doen zijn. Dat de term YouTube met dezelfde pijnlijke blik uitgesproken wordt zoals de jeugd nu over televisie praat. Ik denk dat die kans klein is doordat YouTube zichzelf continu blijft verjongen, maar al te stellig durf ik daar niet over te zijn.

Want dat zou betekenen dat ik dezelfde fout maak die sommige televisiemakers nog steeds maken. Dat je denkt dat je gelijk hebt. Toch ben ik niet bang voor een nieuwe aardverschuiving. Ik zou zeggen: kom maar op! De belangrijkste stap heb ik namelijk al gemaakt. Die van televisiemaker tot YouTuber. Ik werk niet langer in opdracht van zenders maar kan nu echt alles maken wat ik wil. Op het gebied van creatieve vrijheid voel ik me John de Mol. Ja oké, met een iets kleiner budget, maar toch. Ik ben baas over mijn eigen zender. En dan maakt het echt niet meer uit op welk platform ik mijn video’s, programma’s, films en formats plaats. Want uiteindelijk zal alles toch blijven draaien om creatieve nieuwe content.

Of nou ja, nieuw? Als iets goed is, kan het gewoon nog steeds jaren mee. Friends is sinds kort te zien op Netflix. Mijn dochter Lente van 17 had de serie nog nooit gezien en heeft in de kerstvakantie haar nieuwe lievelingsserie gevonden. Heel bijzonder vind ik dat, het slaat gewoon nog aan bij haar generatie. Gek genoeg voel ik me daardoor ook een stukje minder oud. Af en toe kijk ik een aflevering mee. Voor mij nostalgie, voor mijn dochter een ontdekte goudmijn.

“Er zijn zoveel seizoenen!”, hoor ik haar zeggen. Er zit wel een nadeel aan. We keken een aflevering waarbij Monica in een videotheek kwam en een boete kreeg voor het te laat terugbrengen van videoband. Netflix op pauze. “Pap, wat doen deze mensen?” “Dit is een videotheek, eigenlijk een soort analoge Netflix.” Mijn dochter keek me aan met een blik van: jullie waren echt raar vroeger, hoe hield je het in Godsnaam uit?

En leg dan maar eens uit dat videobanden heel hip voelden toen. Dat je los van de zenderprogrammering gewoon je eigen film kon kijken! Dat ik ieder weekend met een goed gevulde plastic tas blij bij Videoland vandaan kwam. Hee Videoland! Dat kende mijn dochter dan weer wel, maar hoezo heeft Videoland winkels? Voor wat? De verwarring was compleet. We besloten om elkaar niet langer te begrijpen en gewoon fijn verder te kijken naar de aflevering.

Ondertussen vroeg ik me wel af hoe mijn dochter haar kinderen later in Godsnaam uit zou moeten leggen wat Netflix precies was. “Dus je had maar een beperkt aantal films en series die je kon kijken en dat moest via een scherm? Bizar…”

RTL lacht om zieke mensen

Facebook
Twitter
LinkedIn

“Nederland kijkt weer minder televisie”. Dat was de kop in het Parool gisteren naar aanleiding van cijfers van de Stichting Kijkonderzoek. En het klopt. Elk jaar kijken er steeds minder mensen naar de ‘reguliere’ televisie. Natuurlijk wordt er nog steeds op hetzelfde beeldscherm gekeken, maar dan naar andere (online) bronnen zoals Netflix, YouTube en in Nederland bijvoorbeeld Videoland.

Is dit zorgelijk? Nee, in mijn beleving totaal niet. Maar verandering roept weerstand op. Vooral bij mensen die ooit dachten dat ze tot hun pensioen zouden blijven doen wat ze deden. En daarvan lopen er in televisieland nogal wat rond. Loop voor de grap even een paar uur rond op het mediapark en je ziet ze mopperend voorbij sloffen. Directeurtjes die helemaal niet willen dat er iets verandert, want dan zagen ze de poten onder hun eigen leren stoel vandaan.

3H model, Bas van Teylingen, De Tube School, Google 3H, Hero Content, Hub Content, Hygiene Content, Online Cookie Collective, RTL, Teylingen, TV kijken, YouTubersNatuurlijk zijn er ook mensen die nog jong genoeg van geest zijn om wel mee te komen. Die snappen dat hun kwaliteiten ook gewoon van pas komen op een ander platform waar content gemaakt wordt. Want dat blijft gewoon hetzelfde, sterker nog, het aantal gebruikers groeit exponentieel, dus de behoefte aan content ook. Dus er is eigenlijk niet zo heel veel aan de hand. TV is nog niet dood. Alleen de manier van kijken is sterk aan het veranderen. En dat zal de komende jaren nog zo blijven veranderen.

Maar even terug naar de mensen die het niet snappen. Want als je als ‘oude’ mediamaker de nieuwe generatie makers niet serieus wilt nemen, is dat geen reden om belachelijk te doen. Waar heb ik het over? Nou ja, de kop van dit stuk verklapt het al een beetje. RTL Boulevard. Het programma dat nog steeds op televisie te zien is, want vergrijzing enzo. Hoewel RTL uit zakelijk oogpunt ook zijn stinkende best doet om YouTube serieus te nemen, kiest de redactie van Boulevard vrolijk er voor om YouTube op een andere manier te benaderen.

Zo vertelde YouTuber Bibi Breijman vorige week in een video op haar kanaal dat ze een burnout heeft. Ze heeft zichzelf de afgelopen jaren een slag in de rondte gewerkt om iets te bereiken en dat is haar ook gelukt. Alleen heeft ze niet goed genoeg voor zichzelf gezorgd. Een duidelijke en eerlijke video. Maar dan. RTL Boulevard bericht hierover en op de bank zitten Peter R. de Vries en Marc van der Linden. De twee ‘oude’ mediamakers doen nogal lacherig over het nieuws dat Bibi een burnout heeft. De ene grap na de andere, ten koste van Bibi. Dit is niet enkel en alleen een demonstratie van hun onnozelheid op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg. Ik kan dit treurige stukje televisie niet anders zien dan een onfrisse combinatie van afgunst en onbegrip.

Peter R. de Vries is een bekende Nederlander. Hij wordt de laatste jaren vaak uitgenodigd in programma’s omdat mensen een luide mening verwarren met deskundigheid. Hij heeft jarenlang met een enorm team van redacteuren, producers, camera- en geluidsmensen, editors etc. programma’s gemaakt.

Bibi is een YouTuber. En YouTubers doen bijna alles zelf. Ze heeft geen team om zich heen maar heeft wel meer dan 216.000 abonnees en in totaal bijna 37 miljoen views op haar kanaal. En dat is knap. Maar het is ook hard werken. Iedere dag weer. En daar kan je niet zomaar mee stoppen want je hebt iets opgebouwd en dat  wil je niet zomaar opgeven. En ja, dan zou het zomaar kunnen zijn dat ze op een bepaald moment op is. En daar lachen de heren van RTL dan om. Iemand als Fred van Leer sprong in de bres voor Bibi. Fred heeft namelijk wel een YouTube kanaal en weet dat het hard werken is. Maar volgens deskundige Peter R. de Vries zit Bibi in het verkeerde vak. Punt.

U merkt, ik maak me kwaad hierover. Een beetje onnozelheid vind ik niet zo erg. Maar ik zou zeggen, Marc en Peter, doe dat alsjeblieft op je eigen YouTube kanaal. Verdiep je eens in het opzetten, runnen en succesvol maken van zo’n eigen YouTube kanaal. Ervaar eens hoeveel werk het is. En dan kan iedereen die behoefte heeft aan een onfrisse kijk op de zaken, zich gewoon op jullie abonneren. Kijk maar even. Want aan de andere kant zorgen jullie er samen lacherig voor dat de mensen nog een stukje harden wegrennen van de televisie dan ze al deden. En zolang die televisie spreektijd blijft geven aan onbenullen weet ik eigenlijk niet of dat zo erg is.

Transavia vliegt tegen de lamp

Facebook
Twitter
LinkedIn

YouTube spelen of YouTube zijn, ik heb er wel eens vaker over geschreven in een blog, maar afgelopen week was het actueler dan ooit. Laat me eerst even uitleggen wat ik bedoel.

Echte YouTubers
Er is een groot verschil tussen deze twee. YouTube zijn is simpel: je hebt een YouTube-kanaal, maakt videocontent vanuit passie en authenticiteit, krijgt hiermee organische views en je hebt jouw eigen organische groei en bereik binnen jouw eigen doelgroep. Jij weet wat jouw doelgroep wil zien en jouw doelgroep weet wat het kan verwachten. Als je dit goed doet, verdien je geld met jouw kanaal. Of sterker nog, dan is het jouw baan. En dan heb ik het over mensen als Enzo en Milan Knol, Dylan Haegens of Monica Geuze.

En dan is er de andere groep. De groep die YouTube speelt. Dit zijn, naast alle copycats die groot proberen te worden met het ‘lenen’ van beproefde formats, vooral ook bedrijven, merken, mediabureaus en andere organisaties die zichtbaar willen zijn op YouTube. En waarom willen ze daar zichtbaar zijn? Omdat daar een enorme doelgroep zit die ze nauwelijks meer kunnen bereiken via de ‘traditionele’ media.

Format jatten
Afgelopen week ging BNN presentator Tim Hofman helemaal los op Twitter omdat Transavia het YouTube format van zijn vriendin Lize Korpershoek tot in het kleinste detail had gejat. Echt serieus tot de kleding, montage en manier van presenteren aan toe. Transavia schrok zo van de reactie van Tim (en vooral de mediastorm die dit veroorzaakte) dat ze dezelfde dag nog al hun video’s hebben verwijderd. Dit overhaast verwijderen van content is inmiddels een dagelijks terugkerend ritueel. Alsof de communicatiemensen  van grote bedrijven in een keldertje ongezien van alles op het internet mogen plaatsen totdat iemand ergens bovenin het bedrijf wakker wordt geschud omdat hun acties de traditionele krant hebben gehaald. Hoe ging dat dan in zijn werk in het keldertje van Transavia? “Kom, hoe bereiken we de jeugd op YouTube, moeten we iets van een prank doen ofzo? Iets lachen met cola en mentos? Nou ik vind die video’s van Lize wel leuk, kunnen we niet zoiets maken?” En het “zoiets” werd toen vertaald als regelrechte kopie.

En dus werd Tim terecht BOOS. Want je kunt op TV niet zomaar een format van iemand jatten om er zelf mooie sier mee te maken. Je kunt niet een RTL4 programma opnemen van tv of het format letterlijk kopiëren en dat op Nederland 3 uit gaan zenden. Dan heb je een serieus (juridisch) probleem met een hoop mensen. En ook YouTube is niet zomaar een website waar je anoniem wat videootjes kunt uitproberen, wat gejatte ideeën kunt plempen of zonder enige kennis van het platform, de kijker en de doelgroep, succes kunt oogsten.

Transavia
Het kopiëren van formats gebeurt natuurlijk wel. Supergaande gaat er bijvoorbeelde super mee. Maar particuliere YouTubers zijn nou eenmaal minder makkelijk  aan te spreken op hun gedrag dan een bedrijf zoals Transavia. Want juridisch gezien is het vrij lastig om aan te tonen dat iemand je format gestolen heeft. Gelukkig leven we in een tijd dat de publieke opinie een grotere macht heeft dan rechters. En dat de video’s zijn weggehaald heeft dan ook te maken met het feit dat de negatieve publiciteit groter was dan het bedrag dat was uitgegeven aan de video’s en de huur van het groene laken waar de presentatrice voor stond. Hierop heeft de baas van Transavia verordonneerd dat alle video’s door de mensen uit de kelder weer van YouTube werden gehaald om ze op een grote berg met kerosine in de fik te steken. Laten we zeggen valse start en gewoon opnieuw beginnen. Ik nodig Transavia graag uit om eens te komen praten over hoe het wel moet. YouTube moet je niet onderschatten, het is een doos van Pandora. Als je je verdiept in de materie kunnen er prachtige dingen ontstaan en kan je merk op YouTube tot grote hoogte stijgen.

Keuzes!

Facebook
Twitter
LinkedIn

Gelukkig nieuwjaar! En dan zullen er ongetwijfeld mensen zijn die zeggen dat het eigenlijk niet meer mag. Mensen die vaak in hokjes denken.

De afgelopen twee jaar ben ik veel van deze mensen tegengekomen. Na een succesvolle carrière als regisseur/programmamaker binnen de traditionele media besloot ik in 2015 over te stappen naar online media. Voor veel van mijn collega’s een onbekende en soms zelfs bedreigende wereld. De vraag was vooral wat ik daar dan ging doen? En ‘dat’ YouTube? Hoe kun je daar nu iets mee verdienen? Dat is toch alleen voor kinderen?

3H model, Bas van Teylingen, De Tube School, Google 3H, Hero Content, Hub Content, Hygiene Content, OCC, Online Cookie Collective, online media, online video, Teylingen, Tubeschool

Er waren een hoop oordelen en die zijn er tot op de dag van vandaag nog steeds. Ik schrijf er veel over in columns, vertel erover op seminars en evenementen en heb inmiddels met twee partners een heus bedrijf (Online Cookie Collective) en een YouTube school opgericht (De Tube School) die draait om kennis, creativiteit en de productie van online (video) content.

Met de focus op YouTube, het grootste online video platform ter wereld. Waar men bijna 500 uur video per minuut aan content uploadt, een platform dat mobiel meer gebruikers heeft dan alle tv-netwerken bij elkaar. En zo heb ik nog wel wat ‘feitjes’. Om kort te gaan, een relevant platform dus. Maar in de ogen van veel traditionele mediamakers ook de grote vijand. En die zienswijze is jammer.

Want er is zoveel moois te vinden op YouTube. 2018 is, in mijn ogen, een jaar van verandering. En een jaar van keuzes. Want als traditionele mediamaker kun je net doen alsof de online wereld niet bestaat, zoals de platenmaatschappijen dat ooit ook deden, of je kunt je openstellen voor deze nieuwe wereld die voor heel veel mensen niet eens meer nieuw is, maar hun ‘normale’ wereld.

En dat zijn niet alleen de jongeren. Welkom in mijn week, waarin ik wat meer zal vertellen over de nieuwe kansen en uitdagingen die er liggen voor zowel (traditionele) makers als merken, waarom loyaliteit belangrijker dan ooit is voor online kijkers en gebruikers van social media platforms en hoe het is om als 43-jarige een eigen YouTube kanaal te hebben waar ook daadwerkelijk mensen naar kijken!